Wyjazdy turystyczne na początku XX wieku

Początek XX wieku to też rozwój motoryzacji. Auto ma być tanie, prostej budowy, proste w naprawie, proste w prowadzeniu, mieć miękkie zawieszenie i duży prześwit, umożliwiające jazdę po bezdrożach. Przed uruchomieniem należało zaciągnąć hamulec pomocniczy, co powodowało wciśnięcie lewego pedału do połowy z jednoczesnym wysprzęgleniem. Wciskając go do oporu załączany był pierwszy bieg a puszczając pedał zupełnie, drugi bieg. Szybkość regulowało się manetką przy kole kierownicy. Podczas jazdy do przodu, wciśnięcie środkowego pedału (jazda do tyłu) powodowało hamowanie pojazdu i dopiero po zatrzymaniu samochód kontynuował jazdę do tyłu. W drugą stronę sytuacja wyglądała analogicznie. System ten sprawdzał się znakomicie, gdy auto się zakopało lub ugrzęzło. Wciskając na przemian pedały lewy i środkowy można było rozbujać auto i łatwo „wyjechać z opresji”. Wówczas nie istniało pojęcie zamienności części. W razie uszkodzenia, należało część wykonać samemu, lub zamówić w fabryce za odpowiednio wysoką kwotę i czekać na realizację zamówienia. W Ford model T wprowadzono zamienność części i odpowiednio je skatalogowano. Posiadały one duże tolerancje tak, aby każdy mógł je naprawiać. Jednak większość z nich można było kupić w każdym sklepie żelaznym w Stanach Zjednoczonych i koszt ich zakupu był niższy niż naprawy. W Płocku też byli fani motoryzacji.

Przy ulicy Kościuszki 4a w firmie Halladin, Gorski i S-ka można kupić części zapasowe, opony, akcesoria do samochodów ford i szewrolet.

Fachowa obsługa na wszystkich stacjach benzynowych oferowana była przez firmę Standard – Nobel w Polsce S. A.

Całodobowo pracowała firma Autoremont przy ulicy Tumskiej 12

Przewóz osób oferowała Płocka Komunikacja Autobusowa mieszcząca się przy ulicy Kościuszki 4, Dworzec autobusowy – Kościuszki 1

Szybko i wygodnie podróżować można wsiadając do autobusu na stacji autobusowej na ulicy Tumskiej 1 . Do Warszawy odjeżdżały trzy autobusy o godz. 6, 15, 17 Dworzec w Warszawie – Plac Broni.  Miasta docelowe oprócz Warszawy to Ciechanów, Sierpc, Wyszogród, Raciąż, Brudzeń.

Zwiedzanie  i poznawanie kultury Polski wpisano jako główny cel Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Płocki oddział P.T.K. mieścił się przy ulicy Piekarskiej 5. Opiekę nad wycieczkami i indywidualnymi turystami przybywającymi do Płocka przejął Związek Popierania Turystyki w Płocku – Stary Rynek 3 pok.21. Biuro Informacji i Obsługi znajdowało się w kiosku na Placu Kanonicznym.

W Płocku organizowano też rejsy wycieczkowe Wisłą. Zajmowała się tym Polska Żegluga rzeczna „VISTULA” a także Bronisław Wagner którego zakład mieścił się przy ulicy Grodzkiej 13

Opracował na podstawie archiwalnej prasy płockiej Krzysztof Wiśniewski